سمانه میری دانشجوی رشته روزنامه نگاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلق

واقعيت آن است که اينترنت هم اکنون دهه چهارم زندگي خويش را سپري ميکند و به عبارت دقيقتر حدود 36 سال سن دارد. تاکنون اينترنت مراحل بسيار پرپيچ و خمي را پشت سر گذاشته و مدارج مهمي طي کرده است. هرچند عدهاي معتقدند راه براي پيشرفت آن بسيار است و راه نرفته آن بسيار بيشتر از مسيري است که پيموده شده است.

سوال مهمي در اينجا پيش ميآيد و آن اينکه چرا دولتها تاکنون به اين مسئله فکر نکرده بودند که مديريت آنرا به يک نهاد بينالمللي بسپارند. عملکرد کنوني مديريت اينترنتي گونهاي است که اين مسئله بيشتر به NGOها سپرده شده و دولتها کمترين تأثير ممکن را در اين پروسه ايفا ميکنند. عملکرد موفق اينترنت، لحظه به لحظه باعث جلب بيشتر توجهها نسبت به آن شد و هم اکنون شبکه جهاني وب جايگاه فوقالعادهاي را در زندگي بشريت به خود اختصاص داده است. اگر وضعيت مقدماتي آن که حدوده 50 سال پيش طي کرده و در آن دوره تنها به عنوان مرکز اطلاع رساني امنيتي نيروهاي نظامي ايالات متحده بوده است را با دوره کنوني مقايسه نماييم مشخص خواهد شد که جايگاه آن تا چه اندازه متحول شده است. اينترنت در گام دوم، خود را به عنوان مرکز اصولي و اساسي تجارت در جهان آينده معرفي نمود و در اين ديدگاه بسياري به آن باد يده بورس جديد نگاه مي‌كردند. ولي به زودي اين ديدگاه نيز متحول شد. هم‌اكنون بسياري از عملکردهاي مهم جهاني و حتي دولتي به اين شبكه سپرده شده است، دولت الكترونيك يكي از شاخه‌هاي اينترنت به شمار مي‌رود كه در آن دولتها سعي ميکنند لحظه به لحظه خدمات بيشتري را از طريق اينترنت به دسترس عموم برسانند.

وقتي در سال 2000 ميلادي ميزان کاربران اينترنت چيزي حدود 240 ميليون نفر برآورد شد همگان به انقلاب جديدي در عرصه اطلاعات ايمان آورده بودند ليکن 5 سال بعد از آن اين آمار با يک جهش فوقالعاده روبرو شده است. طبق آمارها هم اکنون حدود 850 ميليون کاربر در سراسر جهان به اينترنت دسترسي دارند. اين آمار و ارقام شايد 40 سال پيش حتي در تخيل هيچ يک از موسسان اينترنت نيز نمي­گنجيد زيرا آن زمان رقم مذکور يک سوم کل مردم جهان بود.

شوک اول:
سرعت عمل فوقالعاده اينترنت رفته رفته دولتها را بر آن داشت تا خدمات رساني خود را به اينترنت بسپارند. هرچند اين اعتمادسازي، سالها با کندي پيش ميرفت ليکن بالاخره دولتها راضي شدند مردمان و اتباع خود را بهاينوسيله با سرعت بيشتري از خدمات خود بهرهمند گردانند. بحث دولت الکترونيک از يک سو و آموزش الکترونيک از سوي ديگر محملهايي بود که دولتها با استفاده از آن توانستند عطش مردم تشنه خدمات را بيش از گذشته سيراب سازند.

اينترنت به مردم اميدواري‌هاي بسياري ميداد مردمي که اطلاعات بيشتري نسبت به وب پيدا مي‌کردند متوجه ميشدند که تا چه اندازه کارها به وسيله آن راحتتر خواهد گرديد. اينترنت با اين اوصاف نويدبخش يک رفاه و آسايش قابل دسترس گرديد و هرچه اين اطلاعات درباره توانايي جديد بشريت بالا ميرفت درخواستها براي استفاده از آن بيشتر ميشد. دولتها نيز در قبال اين مسئله واكنش منفي نشان ندادند. علي‌الخصوص كشورهاي توسعه يافته سعي كردند با مجهز شدن به فناوري جديد مسائل مهم و روزمره خود را به آن بسپارند. بسياري از بانکها، شرکتهاي هوايي، کارخانهها و ديگر بنگاهها و موسسههاي دولتي و غيردولتي رفته رفته به مشتريان پروپا قرص اينترنت بدل شده بودند. با اين اوصاف بود که اينترنت، چنانچه تافلر پيشبيني کرده بود، بشريت را براي گذار از جامعه صنعتي به جامعه اطلاعاتي آماده ساخت. اين جامعه برعکس نوع ماقبل خود بجاي تکيه بر تعداد کثير کارگر و يا دستگاههاي حجيم، به يکسري توانايي اطلاعاتي و يا دانايي استوار بود. در اين جامعه آنچه مهم بود عبارت بود از بصيرت و دانايي.

شوک دوم:
سرعت فوقالعاده بالا، کارايي اعجابانگيز و در عين حال هزينههاي به مراتب کمتر، هر کسي را وسوسه خواهد کرد. اين مسئله از ديد بسياري از کساني که به دنبال مسائل ضداخلاقي بودند نيز پنهان نماند. بزودي محيط اينترنت که به شدت ادعاي آزادي اطلاعات را پرورش ميداد مورد توجه اين گروهها قرار گرفت. موسيقي، فيلم و تصاويري که در دامن فرهنگ مبتذل غرب بسط و گسترش يافته بود به زودي وارد اينترنت شد ولي دولتهاي مختلف در قبال اين قضيه موضعگيريهاي متفاوتي داشتند. هر چند هيچ کشور در تمام جهان نسبت به اين قبيل رفتارها آسودگي خاطر نداشت ليکن برعکس کشورهاي شرقي، دول غربي واکنشهاي ملايمتري نسبت به اين رويکرد از خود بروز دادند. مجله Web ايالات متحده پس از يک تحقيق علمي اعلام کرد کلمه SEX محبوبترين کلمه در بين کاربران اينترنت به شمار ميرود که بطور معمول هر يک ماه 5 ميليون بار در موتورهاي جستجو تايپ ميشود. اين آمار نشان ميدهد که چه تعداد از کاربران اينترنت در ميان تصاوير مستهجن و گمراه کننده اينترنت دست و پا ميزنند. اين مسئله مهمترين موردي بود که بخاطر آن کشورهاي در حال توسعه گرايش کمتري به سمت اينترنت و مديريت آن نشان ميدهند. از آنجا که اينترنت به عنوان يک عنصر ضدفرهنگي شناخته شده بود. هيچ مداخله دولتي نيز براي قانونگذاري براي آن ايجاد نشد و دولتها نسبت به آن با سردي برخورد مي­کردند. اين مسئله هرچند براي دولتهاي در حال توسعه مهم بود ليکن توجه فوقالعاده دول توسعه يافته از يکسو و شرکتهاي تأثيرگذار غيردولتي از سوي ديگر باعث شد که دولتها نتوانند اينترنت را بطور کامل بفراموشي بسپارند. بهعنوانمثال وقتي اکثر نقلوانتقالهاي پولي و مالي در اينترنت صورتميگرفت آيا ممکن بود که از آن چشم پوشي کرد؟

شوک سوم:
پروفسور کلينروک در دانشگاه اوکلاهاما معتقد است اينترنت براي اينکه به حد بلوغ خود برسد راهي بسيار طولاني در پيش دارد. اين مسئله بخوبي مشخص ميکند که هنوز بزرگترين دانشمندان اين عرصه نيز به تمامي زمينههاي اينترنت واقف نشدهاند. هر کسي که در پي علوم مربوط به وب تلاش ميکند به چشمههايي از اين پهنه گسترده دست مييابد. از جمله افرادي که تلاش گستردهاي براي شناسايي محيط وب انجام دادهاند انسانهاي ناسالمي هستند که همه جا حتي در محيط وب به دنبال انجام اعمال خلاف ميباشند. اين افراد با شناسايي نقاط ضعف و قوت اينترنت و کاربران همواره سعي کردهاند آرامش را از کاربران بگيرند و محيطي ناسالم و خطرناک از آن به نمايش بگذارند. براي مثال در سال 1989 دادگستري آلمان شاهد يکي از ابتداييترين سوءاستفادهها از اينترنت بود. چند آلماني متهم بودند که با نفوذ به شبکههاي اينترنتي غربيها اخبار و اطلاعات سري را جمعآوري کرده و به سرويسهاي اطلاعاتي شوروي KGB ميفروشند. هرچند در آن دوره نفوذهاي اينچنيني حالتي متداول نداشت ولي امروزه سلب آرامش از کاربران به يک مسئله عادي تبديل شده است. به عنوان مثال در يک تحقيق مشخص شد در هر رايانه به طور متوسط سه نرم افزار جاسوسي نفوذ کرده است. کاربران به طور عادي پيامهاي مختلفي از قبيل ـ يک دقيقه تا Shut down شدن ـ يا ويروسهاي معروفي چون I Love you را بارها و بارها تجربه کردهاند. انتشار و حتي ارسال ويروسها در دوره حاضر به يک مسئله عادي و نااميدکننده تبديل شده است به نحوي که بسياري از استفادهکنندگان اينترنت نااميد شدهاند.

و آنگاه دولتها:
عدم توجه دولتها باعث شده بود تا مديريت اينترنت در دست مؤسسين آن باقي بماند. آنها با هماهنگي يکديگر اين موضوع را به ICANN سپردند و اين موسسه غيرانتفاعي کارها را اداره مينمود ولي بالاخره زمان آن رسيد که دولتها پا پيش بگذارند. کوفي عنان دبير کل سازمان ملل معتقد است آينده اينترنت آنقدرها هم در دست کشورهاي توسعه يافته نيست چراکه بازارهاي آنها اشباع شده است. در اين ميان آينده وب در گرو رسيدن آن به ميليونها انساني است که در جهان در حال توسعه هستند و هنوز طعم انقلاب اطلاعاتي را نچشيدهاند. اين مسئله که از سوي دبير کل مطرح ميشود به عنوان زيربناي توجه کشورهاي توسعه يافته نيز به حساب ميآيد زيرا آنها بخوبي ميدانند که براي رونق يافتن محيط وب نياز به دسترسي بازارهاي جديد وجود دارد. ولي در عين حال اين کشورها اعتماد کافي به مديران فعلي ندارند.

عدهاي از اين کشورها همانند چين، ويتنام و کشورهاي اسلامي نسبت به اشاعه فرهنگ غرب آن هم بدون هيچ قيد و بندي معترض هستند و عده کثير ديگري معتقدند هم اکنون اينترنت امنيت کافي براي حضور دولتها را ندارد و در عين حال نتوانسته است اعتماد دول را جلب کند. اين گروه از کشورها ميگويند براي تضمين امنيت و جلب اعتماد، بخصوص براي کشورهاي در حال توسعه نياز مبرم به اعمال حاکميت بينالمللي بر اينترنت وجود دارد و بدون اعمال حقوق بينالمللي بر آن اين امر محال به نظر ميرسد.

کشورهاي در حال توسعه معتقدند اينترنت بايد در دسترس همه مردم جهان باشد و نيازهاي همه آنها را پاسخ گويد. ليکن اين مسئله نميتواند بدون يک نظارت بينالمللي به انجام رسد. البته در اين ميان برخي معتقدند همانطور که اينترنت به شکل آزاد و باز شکل گرفت و از ابتدا تحت نفوذ دولتها نبوده هم اکنون نيز نيازي به دخالت کشورها نيست ليکن اين پاسخ از سوي دولتها به چالش کشيده شده است. آنها در مقابل معتقدند هرچند عملکرد فني و تخصصي اينترنت قابل قبول ميباشد ليکن لازم است قانونگذاري مفصلي براي آن صورت گيرد. اينجا عدهاي از کشورها همانند برزيل و چين گلهمندي بيشتري از مديريت فعلي داشته و معتقدند شيوه مديريتي حاضر کاملاً به سود کشورهاي توسعه يافته و به ضرر دول در حال توسعه ميباشد و لازم است اصول مديريتي آن نيز مورد توجه مجدد قرار گيرد. کشورهاي در حال توسعه مسئله شکاف عميق ديجيتال بين دول در حال توسعه و توسعه يافته را به عنوان دليل اصلي خود به ميدان ميکشند و معتقدند عملکرد مديران فعلي باعث بروز اين شکاف شده است و در صورتي که مديريت آن به يک سازمان بينالمللي سپرده نشود مطمئناً اين شکاف عميقتر نيز خواهد شد.

چه بايد کرد:
امروزه از نظر فني اينترنت به نقطهاي رسيده است که ميتواند شبکههاي جديدي به نام Abilene را راهاندازي کند. دانشمندان از اين شبکهها به عنوان انقلابي جديد نام بردهاند و گاه آن را با عنوان اينترنت 2 ميخوانند. اين شبکههاي جديد قادرند با سرعت حدود هزار برابر سرعت فعلي اينترنت حرکت کنند. با اين روش حتي حضور در جلسات نيز لزومي نخواهد داشت. طرحهايي مثل طرح سفارت خانه­هاي مجازي نيز ديگر امکان ايجاد و راهاندازي بيشتري خواهند يافت.

اين مسئله هرچند تحول عظيمي است ولي هنوز مشکلات عمدهاي همانند Spamها حل نشده باقي ماندهاند. چند سطر فوق شرح ­حالي است از اوضاع متخصصين رايانه ولي در سوي ديگر، متخصصين مشغول چانهزنيهاي شديدي هستند تا همچنان مديريت اينترنت را در دست خويش نگاه دارند. آنها به شدت ميکوشند تا کشورهاي در حال توسعه را از ادعاهاي خويش برگردانند ولي اين کشورها نيز همچنان معتقدند نظام کنوني به اندازه کافي آنها را در بر نميگيرد. آنها مسئله بحران مشروعيت را تنها متوجه حاکميت بر اينترنت نمي­دانند زيرا عقيده دارند اين مسئله از بحراني ناشي ميشود که در حاکميت جهاني به وجود آمده است. بيانيه هزاره نيز که چند سال پيش آماده شده دقت در نقش ارتباطات و اطلاعات را به عنوان يکي از بندهاي مهم خود مورد عنايت قرار داده است. همه کارشناسان بخوبي ميدانند که ICT نقش تعيين كنندهاي در توسعه پايدار هزاره جديد خواهد داشت و از اين رو هيچ کس نميخواهد در قبال آن کوتاهي کند. دولتها به اين نتيجه رسيدهاند که نحوه عمل واحدي را براي رويارويي با اين چالشها به کار گيرند آنها با توسل به نيازهاي مشترک خود حقوق بينالملل را انتخاب کردهاند. آنها بخوبي ميدانند که هماهنگي در تدوين استانداردهاي فني برگ برندهاي است که ميتوانند در اختيار داشته باشند. دبير کل سازمان ملل معتقد است بسياري از آنچه هم اکنون در روي محيط وب قرار دارد با نيازهاي اصلي مردم فاصله پيدا کرده است. اين مسئله نيز ميتواند دست‌آويز خوبي براي دولتها به شمار رود.

هرچند کشورها از به ثمر رسيدن اين حرکت خود اطمينان کافي ندارند ولي حاضر شدهاند در قامت اجلاس جهاني جامعه اطلاعاتي به اين ريسک بزرگ دست بزنند. البته نمايش آنها آنقدرها هم نااميدانه نيست و آنها اميدواريهايي هم براي از بين بردن شکاف ديجيتالي حاضر در دل خود پروراندهاند. علي الخصوص آنها شاهد حمايت بيدريغ سازمان ملل نيز هستند. آنها توانستهاند رفته رفته برخي قلههاي دست نيافتني را فتح نمايند. براي مثال هرچند در اجلاس ژنو 2003 تنها عده معدودي از کشورهاي توسعه يافته شرکت کرده بودند ولي در اجلاسهاي بعدي که براي آماده شدن اجلاس تونس 2005 به اجرا درميآيد بسياري از کشورهاي توسعه يافته و از جمله ايالات متحده نيز شرکت کردهاند.

براي مديريت بينالمللي بر اينترنت پيش از اين نيز طرحهايي مطرح شده بود. کشورهاي توسعه يافته در قالب D8 يا كلوپ قدرتمندان طرحي را آماده کرده بودند. نيروي ضربت سازمان ملل نيز طرحهايي براي تکنولوژيهاي ارتباطي در دست تهيه داشت ليکن حرکتهاي جديد به نوعي تکميل کننده همه آنها بشمار ميروند از جهتي ديگر اين مسئله حتي جنبه صرفاً تکنولوژيک نيز ندارد بلکه هم اکنون وقتي سخن از زير ساختهاي ICT به ميان ميآيد موضوع حقوق بشر به عنوان يکي از پايهايترين مباحث مطرح ميشود.

آنچه گذشت نشان ميدهد دولتها از يک حالت بيطرفي که پيش از اين داشتهاند به حرکت درآمده و امروز به مرحلهاي رسيدهاند که قصد دارند خود رأساً مديريت اينترنت را به انجام رسانند. ليکن توجه به اين نکته حائز اهميت است که با وجود مشکلات حاشيهاي و سوءاستفادههاي فراوان، عملکرد فني اينترنت قابل قبول و رو به جلو ميباشد. اگر قرار باشد کشورها جايگزين مديران فعلي شوند و نتوانند از پس اين مديريت برآيند مطمئناً وضعيت اسف باري ايجاد خواهد شد به همين منظور آنها قصد دارند مسئله را به تخصصيترين سازمان بينالمللي موجود در زمينه اطلاعات بسپارند. ITV در تهيه و تدارک WSIS نيز نقش ويژهاي داشته است.

در نهايت ميتوان مشاهده کرد که دولتها وارد عرصه شدهاند و قصد جدل دارند تا حقوق بينالملل را وارد عرصه ICT كنند. شاهد اين مدعا حضور 200 مقام ارشد دولتي، بينالمللي و غيردولتي در اجلاسWSIS ژنو ميباشد که به نظر ميرسد هرچه به اجلاس بعد در آبان 1384 نزديکتر ميشويم به اين توجه افزوده ميگردد.
 پس از آزمايشهاي صورت گرفته ، محققان موفق شدند رکورد جديدي را در رابطه با ارسال اطلاعات در شبکه پرسرعت Internet 2 به ثبت برسانند .
رکورد مذکور روز سه شنبه در نخستين سمينار سال 2004 که به منظور معرفي جديدترين دستاوردهاي شبکه Internet 2 در شهر Arlington برگزار شده بود ، اعلام شد . در اين آزمايش تيم فعال در زمينه Internet 2 موفق شدند در مدت زمان يک ثانيه ، اطلاعاتي به حجم 6.25 گيگابايت را براي سيستمي به فاصله 11000 کيلومتر ارسال نمايد . اين سرعت تقريباً ده هزار برابر سريعتر از سرعت اتصال باند پهن (Broadband) يک کاربر خانگي است .
مسير مورد آزمايش به منظور ارسال اين اطلاعات شامل شبکه اي بين شهرهاي لوس انجلس ، ژنووا و سوئيس بود .
پروژه Internet 2 کنسرسيومي است بين 200 دانشگاه معتبر به همراه پشتيباني مالي بسياري از دولتها که قصد طراحي نسل دوم فناوري اينترنت را دارند . نخستين بار در سال 2000 ايده ساخت Internet 2 بيان شد و از آن زمان تا کنون هر يک از گروهاي فعال سعي در کسب رکوردي جديد با توجه به پروتکلهاي رايج شبکه اينترنت دارند . رکورد جديد از پروتکل IPv4 که نگارش جاري پروتکل اينترنت است ، بهره برده است .
آخرين رکورد کسب شده قبل از رکورد جديد ، ارسال 4 گيگابايت اطلاعات در يک ثانيه در همين مسافت بود که در آن از پروتکل IPv6 استفاده شده بود . IPv6 نسل آتي پروتکلهاي اينترنت است .
با وجود آنکه هنوز زمان بسياري براي نياز کاربران به چنين سرعت بالايي از اينترنت و انتقال داده باقي مي باشد اما انجام اين تحقيقات و نتايج حاصل از آنها براي تيمهاي علمي بسيار مهم است .

اينترنت 2 چيست؟

رايانه ها روز به روز پيشرفته تر مي شوند. چرا اين امر براي اينترنت روي ندهد؟ اين پرسشي است كه دانشمندان را واداشته است تا طرحي نوين براي تكامل و پيشرفت شبكه جهاني اينترنت ارائه دهند.
نوع جديد فناوري شبكه موسوم به اينترنت 2 در شرف شكل گيري است تا روياهايي چون تماشاي يك فيلم در اينترنت يا برقراري يك تماس مخابراتي تصويري بتوانند به آساني و در همه جا متحقق شوند. Abilene نام يكي از شبكه هاي متعددي است كه در شكل گيري و پيشرفت اينترنت 2 سهم دارد. اين شبكه هم اكنون 150 دانشگاه و مركز پژوهشي را با كابل هاي فيبر نوري بسيار سريع به هم پيوسته است.
سرعت اين خطوط 45000 برابر سرعت مودم هاي معمولي است. اين بدان معنا است كه از طريق اتصال با اين خطوط مي توان كتابخانه كنگره آمريكا را به طور كامل در 20 ثانيه دريافت كرد. در حالي كه نرخ انتقال اطلاعات در پيشرفته ترين رايانه هايي كه هم اكنون با اتصالات محلي به اينترنت متصل هستند، از رده 100 مگابيت در ثانيه است، نرخ انتقال اطلاعات در يك پايگاه اينترنت 2 در مقياس ده ها گيگابيت در ثانيه خواهد بود. البته هنوز بايد راه زيادي طي شود تا اينترنت 2 در دسترس همگان قرار داده شود.
از آنچه كه تاكنون رخ داده است چنين بر مي آيد كه اينترنت 2 حاصل تشريك مساعي 130 دانشگاه آمريكا به منظور توسعه دادن اينترنت به صورت شبكه اي با قابليت هاي پيشرفته تر به منظور تحقيقات و آزمايش هاي دانشگاهي است. دانشگاه هاي ياد شده آن را براي مصارف تحقيقاتي و خدمات عمومي مورد استفاده قرار مي دهند.
چيزي كه هم اكنون در اين شبكه ها مورد استفاده واقع مي شود بيشتر نرم افزارهاي طراحي شده براي آموزش از راه دور، كتابخانه هاي الكترونيكي و آزمايشگاه هاي مجازي است. در نهايت هدف اين طرح آن است كه اين فناوري بتواند در اختيار همگان قرار گيرد.

امتيازات ديگر اينترنت 2 چيست :
به بيان دقيق تر مي توان گفت كه اينترنت 2 براي سه منظور مهم به وجود آمده است: افزايش پهناي باند اطلاعاتي، چندكاره بودن شبكه و امنيت بالاي دريافت و اجراي داده ها. البته اين همه امتيازات اين شبكه نيست. شما مي توانيد به انواع مختلفي از رسانه ها با سرعتي بيش از آنچه فكر مي كنيد دسترسي داشته باشيد.
چندكاره بودن شبكه، كارآمد سازي و ارتباط و انتقال تضمين شده اطلاعات به اين معنا است كه داده هايي كه پيش از اين قابل دريافت نبودند يا خيلي كند دريافت مي شدند بدون دست خوردگي و در زمان خيلي كوتاهتر منتقل شوند.
دكتر ژوزف بانيستر از انستيتوي علمي كاليفرنياي جنوبي اظهار تاسف مي كند كه اينترنت 2 ممكن است براي ارضاي نيازهاي ما كافي نباشد: نگراني من اين است كه ديد ما نسبت به توانايي اينترنت بسيار محدود باشد.
ارزيابي اين شبكه به عنوان يك شاهراه پيشرفته تر اطلاعاتي يا يك زيرساخت پيچيده تر مي تواند اشتباه سهمگيني باشد. هنوز حوزه هاي كشف نشده بسياري از توانايي ها و قابليت ها دراين شبكه وجود دارد. ما نيازمند آميزه درستي از مهندسي و پژوهش براي تحقق اين وعده هستيم. اينترنت 2 نبايد محصولي باشد كه صرفا تجارت و بازرگاني را تسهيل مي كند يا شبكه آزمايشي كه براي پژوهشگران طراحي شده است.
اينترنت 2 بايد نيازهاي گوناگون انجمن هاي آكادميك را براي يادگيري، آموزش، تجارت و حمايت از پژوهشگران با نظم و دقت بسيار بالا با يكديگر تطبيق دهد.

اينترنت 2 چگونه كار مي كند :
ساختار اينترنت 2 بايد علاوه بر پاسخگويي نيازهاي امروزي توانايي انعطاف براي تغييرات آينده در راستاي ارضاي نيازهايي كه هنوز بر ما شناخته شده نيستند را نيز داشته باشد.
طراحي شبكه اي اينترنت 2 كه با اينترنت كنوني نيز سازگار است، مسيري را براي پهناي باند بيشتر و نرخ انتقال اطلاعات بالاتر مهيا مي كند. يكي از امتيازات اينترنت 2 توانايي متحد كردن طرح هاي محلي و بومي چندگانه، افزايش اطمينان و افزايش ظرفيت شبكه به علت به كارگيري سيستم هاي نظارتي است.
دراينترنت 2 برخلاف امروز كه از IPV4 (internet protocol version4 استفاده مي شود، IPV6 به كار گرفته مي شود. در واقع شماره IP كه امروزه از چهار بخش تشكيل شده است در اينترنت 2 شش بخش خواهد داشت. IPV6؛ افزايش پهناي باند، امكان همزيستي تقاضاي مختلف را به طور همزمان خواهد داد. با اين فناوري كاربران مي توانند يك بسته اطلاعاتي را تنها به يك پايگاه ارسال كنند، برخلاف اكنون كه ناچارند بسته هاي زيادي را به پايگاه هاي متعدد ارسال كنند. بدين وسيله زمان دسترسي به اطلاعات زمان حقيقي خواهد بود. بدين وسيله براي نمونه يك پزشك متخصص چشم در يك بيمارستان مي تواند بيماري را كه در جاي ديگري از جهان قرار دارد به معناي واقعي معاينه كند.

اينترنت 2 به چه چيز شباهت دارد :
چنانكه به نظر مي رسد در نگاه اول اينترنت 2 مانند اينترنت كنوني خواهد بود: داده ها در يك مرورگر وب نمايش داده خواهند شد. البته اينترنت 2 هم اكنون دوران كودكي را مي گذراند. امروزه اين شبكه به عنوان گذرگاه محدودي براي انتقال داده ها استفاده مي شود و هنوز هيچ سايت مشخصي هم در آن در كار نيست تا به آن اشاره كنيم.
ما به عنوان كاربران اينترنت دلواپس اين هستيم كه بر سر اين كودك چه خواهد آمد و اميدواريم كه توسعه دهندگان، فكري به حال فناوري هايي چون پست الكترونيكي كنند.
چيزهايي مانند جست وجوهاي پيشرفته در وب و دريافت و ارسال پست الكترونيكي (با امنيت بالا) بايد بخش هايي از هسته اصلي طراحي اينترنت 2 باشند. بدين وسيله اينترنت 2 نسل پيشرفته اينترنت 1 خواهد بود با امكانات بالاتري كه برخي از آنها را هنوز حتي نمي توانيم پيش بيني كنيم.
ظهور اينترنت 2 به معناي آن است كه پروژه هاي اينترنتي بزرگ تر و پيچيده تر خواهند شد و محتواي اطلاعاتي آنها افزايش خواهد داشت. احتمالا مرز ميان تلويزيون و اينترنت در آينده محو خواهد شد، چرا كه اينترنت 2 مي تواند جايگزين همه رسانه ها حتي تلويزيون شود. در دوران گذار و در مراحل تكويني كاربران نخواهند توانست بدانند محتواي اطلاعاتي كه مشاهده مي كنند در بستر شبكه اينترنت به دست آنها مي رسد يا اينترنت2؟

بازيگران اصلي عرصه اينترنت 2 چه كساني خواهند بود :
شايد اين پرسش از پرسش هاي پيش مهم تر باشد UCAID نيروي پيش برنده و اينترنت 2 است. ائتلاف نامبرده مسئول طراحي و ساخت شبكه Abilene است. موسسه ملي علوم در آمريكا (NSF) نخستين آژانس دولتي است كه كمك ها و امتيازاتي را دراين زمينه براي موسسات پژوهشي فراهم كرده است. NSF با MCI براي توليد VBNS (شالوده ابر سريع اينترنت 2) همكاري كرده است. همچنين هم اكنون دانشگاه كاليفرنياي جنوبي به طور كامل به شبكه اينترنت 2 اتصال دارد. هم اكنون اگر شما علاقه مند به برقراري ارتباط از طريق اينترنت 2 هستيد بايد در يكي از معدود جاهايي از دنيا باشيد كه از اين طريق به اينترنت متصل اند (مانند دانشگاه كاليفرنياي جنوبي).
البته يك راه بسيار ساده هم وجود دارد و آن اينكه شما از طريق اتصال معمول اينترنت خود نشاني http://www.ucberkley-machine-name.edu را تايپ كنيد. با اتصال به پايگاه مذكور اطلاعات از كانال اينترنت 2 به شما ارسال خواهد شد. در واقع از ديد شما اين سايت هيچ تفاوتي با سايت هاي معمولي اينترنت نخواهد داشت و شما سايت مذكور را مانند هر سايت معمولي ديگر ارزيابي خواهيد كرد. اين بدان معنا است كه روند تبديل اينترنت 1 به اينترنت 2 روندي تدريجي و كاملا سازگار با شبكه هاي كنوني است.

اينترنت 2 چه هنگام در دسترس ما قرار خواهد گرفت :
UCAID پيش بيني كرده است كه شمار اعضاي آكادميك و دانشگاهي اينترنت 2 در شش ماه اخير پيشرفت قابل ملاحظه اي خواهند داشت.
انتظار مي رود كه بيشتر اعضاي محدود كنوني اينترنت 2 امكانات خود را گسترش دهند تا اتصالات در ميان اعضاي اينترنت 2 برقرار شود. آنها همچنين انتظار دارند كه پس از گذشت 24 ماه از آغاز اين پروژه معلمان و پژوهش گران به اينترنت 2 دسترسي معمولي داشته باشند. همچنين پيش بيني مي شود كه گسترش تجاري 12، همزمان با رشد آكادميك و مصارف دانشگاهي آن توسعه يابد. با اينترنت 2 معاملات تجاري بسيار سريع تر از گذشته رخ خواهد داد.
امروزه شركت هاي بزرگي چون AT&T، MCI و Sprint به حدي رسيده اند كه مي توانند در شبكه اينترنت 2 سازگار با مدل UCAID زير ساخت خود را بنا كنند. آنها در شرف فروش خدمات خود به تامين كننده هاي اينترنتي دست پايين تر هستند.
شركت هاي ديگري چون Sysco Systems نيز محصولات آنها را در بخش خودشان به كار خواهند گرفت. جاي اميدواري است كه در بازار شبكه رقابتي ايجاد شود كه خدمات با كيفيت بالاتر را با هزينه پايين تر فراهم سازد. چنانكه بر مي آيد در اينترنت 2 نيز مانند اينترنت كنوني پول بزرگ ترين انگيزه براي پيشرفت خواهد بود

يکشنبه 7 نوامبر 2004 - به گزارش سايت کامتونت و به نقل از بي بي سي نيوز، عده اي بر اين باور هستند که اينترنت در گره محدوديت تکنولوژي و قوانين دست و پا گير حکومتها و تاثيرات کدهاي مخرب براي بقاء خود تقلا ميکند و معلوم نيست چه سرنوشتي در انتظارش است. اما در امريکا هم اکنون اينترنت جديد و توسعه يافته اي در حال کار است.

انتظار ميرود که روزي صدا و ويديو، 1000 بار سريعتر از امروز به ما برسد. اين هدف بلند مدت Abilene Network  در امريکاست که بخشي از شاهراه فوق سريع سراسري محسوب ميشود. پروژه اي که توسط سازماني بنام اينترنت 2 اداره ميشود و در حال حاضر ديتا را با سرعت 10 گيگابيت در ثانيه به سراسر امريکا ميفرستد.

در اين تکنولوژي ويديو تمام صفحه است و صدا نيز استريو ميباشد. با اين همه، قيمت اين سرويس گران است: براي يک دانشگاه متوسط که به اينترنت 2 وصل ميشود هزينه اي معادل نيم ميليون دلار براي بهينه سازي شبکه دانشگاهي لازم است.

براي ديدن فيلمي در اين رابطه از بي بي سي، اينجا را کليک کنيد

در دنياي امروز رسانه ها يکي از اجزاي اساسي جوامع بشري هستند لذا سواد رسانه اي (MEDIA LITERACY ) شامل تحقيق ، تحليل ، آموزش و آگاهي از تاثيرات رسانه ها ( راديو ، تلويزيون، فيلم ، موسيقي ، روزنامه مجله ، کتاب و اينترنت ) بر روي افراد و جوامع مي باشد . تاريخچه پيدايش اين تفکر که بر پايه يک نياز مبرم آموزشي بنا نهاده شده به سال 1960 ميلادي و به دنبال عمومي شدن تلويزيون ، راديو و فيلمهاي هاليودي بر مي گردد. در اين ميان تلويزيون گوي سبقت را از رسانه هاي ديگر ربود ، بطوريکه اکثر مردم ترجيح دادند که تماشا کنند تا اينکه مطالعه کنند.يکي از عواقب اين تحول اجتماعي و آموزشي ، کمتر شدن تمايل دانش آموزان به مطالعه و کتاب بود.

اين تحقيقات نشان داد که تماشا کردن مداوم تلويزيون باعث رکود تمرکز فکري دانش آموزان در کلاس درس مي شود. در دنياي انفجار اطلاعات و پوشش دايمي و گسترده رسانه ها مخاطبين بيشتر به تصوير توجه مي کنند و به قولي "در مسابقه چشم با گوش ، چشم هميشه برنده است".

اين واقعيت بحث ديگري را به نام سواد تصويري و يا ديداري ( VISUAL LITERACY) رايج کرده است. اين ديدن ما نيست که مخاطبين رسانه ها بايد بتوانند مفاهيم و يا زبان آنچه را که تصوير منتقل مي کند حلاجي کنند و مفاهيم نامرئي را بفهمند.قدرت رسانه ها بيشتر در انتخاب و ارايه تصوير است تا نوشتار و گفتار.اينها اجزايي از سواد رسانه اي و سواد اطلاعاتي هستند.

با پيدايش رسانه هاي توده ( MASS MEDIA ) بحث جامعه توده ( MASS SOCIETY ) جاي خودش را در تحقيق و آموزش پيدا کرد.از طرفي قبل از عمومي شدن تلويزيون ، راديو راه را براي تماس مستقيم گوينده و يا فرستنده ( SENDER ) با گيرنده ( RECEIVER ) هموار کرده بود و وارد حريم خصوصي خانواده ها شده بود.يکي از اتفاقات کلاسيک در تاريخ راديو – که نفوذ آن را بر روي شنوندگان آشکار کرد – پخش يک برنامه تخيلي به نام " جنگ دنياها " و يا “ “ WAR OF THE WORLDS در سال 1938 بود که بحث جديدي را به عنوان " MAGIC BULLET THEORY " ايجاد کرد. اين تئوري تاثير رسانه ها بر روي مخاطبين را مستقيم ، دقيق و هدفمند تلقي مي کند و آنرا به مانند تفنگ مي پندارد که تيرش را به سوي هدفي مشخص شليک مي کند.

اگر چه اين ديدگاه به مرور اصلاح شد و تئوري هاي ديگري ارايه شد که پيچيدگي هاي فردي و اجتماعي را در خود گنجاند ولي آنچه واضح است اين است که رسانه هاي جامعه در دنياي امروز نفوذ و تاثيراتشان بيشتر از خانواده ، مسجد و يا مدرسه است. جوانان در آمريکا از هنگام ورود به دبستان تا هنگام اتمام دبيرستان بيشترين وقتشان را در جلوي صفحه تلويزيون مي گذرانند تا در کلاسهاي درس. از طرف ديگر آمريکاييها اخبار روزانه خودشانرا ( بيش از 70 درصد) فقط از طريق تلويزيون دريافت مي کنند.

جالب اينجاست که يک تحقيق اخير بوسيله MEDIA RESEARCH NIELSEN نشان مي دهد که بطور متوسط هر خانوانده آمريکايي بيش از هشت ساعت از وقت روزانه اش را صرف تماشاي تلويزيون مي کند.

يکي از اهداف اصلي سواد رسانه اي آگاه کردن و سعي در کم کردن تاثيرات منفي رسانه ها بر روي کودکان ، دانش آموزان و جوانان است.

آنها بايد درک کنند که هر روز بوسيله رسانه ها جهت خريد کالا و پيامهاي گوناگون مورد تهاجم دايمي قرار دارند.آنها بايد دريابند که اهداف رسانه ها چيستند و چگونه بدون آنکه خود بخواهند بطور زيرکانه به افکار ، کردار و رفتارشان شکل مي دهند .قدرت رسانه ها در اين است که مخاطبين ناخود آگاه ، با يک ديدگاه ، رفتار و گفتار بخصوص هماهنگ مي شوند. آنها بايد بياموزند که رسانه ها پروپا گانداي دولتها هستند.

به سواد رسانه اي و سواد اطلاعاتي اشاره کرديد. اين دو با هم چه ارتباطي دارند؟

در دنياي ارتباطي و شديدا رقابتي امروز ، سواد اطلاعاتي ( INFORMATION LITERACY) يکي از نيازهاي اصلي هر انسان و جامعه اي مي باشد.سواد اطلاعاتي پي بردن به اين واقعيت است که دانش يعني قدرت ( KNOWLEDGE IS POWER ) .پذيرش اين اهم به تنهايي کافي نيست ، بلکه يک فرد بايد بداند که در اقيانوس عميق و بسيار گسترده اطلاعات به عنوان مثال در اينترنت دنبال چه موضوعي مي گردد و چگونه مي تواند آنرا به دست اورد. امروز حجم اطلاعات انقدر سرسام آور است که حتي پي بردن به صحت و يا سقم يک موضوع براحتي امکان پذير نيست .يک سوال اساسي در اين رابطه اين است : آيا آنچه از طريق رسانه ها بخصوص اينترنت دريافت مي کنيم و يا در دسترس همگان است قابل استفاده ، مستند و يا درست است؟ متاسفانه بايد اذعان کنم که اکثرآنچه در اينترنت است آشغال ( TRASH) و تهي از ارزش است . پس چگونه يک فرد مي تواند آنچه که مفيد و خوب است را پيدا کند.اينجاست که اهميت سواد اطلاعاتي مشخص مي شود.

همانطور که مي دانيد رسانه ها اطلاعات را بسته بندي مي کنند و مانند يک کالا آنرا تحويل مخاطبين و يا مشتريان خود قرار مي دهند. از طرفي مخاطبين اطلاعات را به سليقه خود گزينش و توجيه مي کنند و يا اينان انچه را که در رسانه ها ديده و يا شنيده اند تکرار مي کنند و يا حتي مالک آن مي شوند.آيا اين يک روند سازنده است؟ آيا عدم تحقيق و تحليل خوب است ؟ آيا پذيرفتن آنچه رسانه ها به مخاطبين منتقل مي کنند عاقلانه است؟ آيا مخاطبين نبايد دقت و توجه بيشتري به محتوا و مآخذ رسانه ها داشته باشند؟ يک انسان آگاه تحقيق مي کند ، تحليل مي کند ، تجزيه مي کند ، مي انديشد و آنچه را که رسانه ها ارايه مي کنند براحتي و کورکورانه نمي پذيرد.

ممکن است به جنبه هاي سواد رسانه اي هم اشاره اي داشته باشيد؟

اين جنبه ها بسيارند و من تنها مي توانم فهرست وار به برخي از آنها اشاره کنم: درک ساختار رسانه ها ، درک اهداف برنامه ريزان و توليد کنندگان محتواي رسانه ها ، درک زبان تصاوير و تاثيرات ناخودآگاه آنها بر روي مخاطبين ، درک نحوه ارايه مطالب در قالبهاي نوشتاري و يا تصويري ، درک استفاده رسانه ها از سکس و ترس براي جذب مخاطبان و فروش کالا ،درک ين واقعيت که رسانه ها معمولا مقاصد و منافع صاحبان خودشانرا دنبال مي کنند.آگاهي از تحقيق و بررسي محتواي رسانه ها ، آگاهي از شگردهاي توليد برنامه ها بخصوص در دنياي ديجيتالي امروز ، آگاهي از طرق توليد وتوزيع اخبار و بالاخره درک ارتباط تنگاتنگ رسانه ها با نهادهاي سياسي ؛ اقتصادي و اجتماعي.

امروزه داشتن سواد اطلاعاتي در رسانه هاي سنتي اهميت بيشتري دارد و يا در رسانه هاي نوين؟



نمي توان رسانه هاي سنتي و يا نوين را در يک قالب کلي قرار داد ؛ چون تنوع محتوا ، صداقت در خبر رساني و کار تخصصي و حرفه اي در هردو موجود است.بايد گزينش کرد و از اتکا به مآخذ بخصوص و يا يک رسانه بخصوص خودداري کرد.

سواد رسانه اي با روزنامه نگاري توسعه چه ارتباطي دارد؟

همانطور که قبلا اشاره کردم سواد رسانه اي درک نقش و شيوه هاي توليد محتوا است.بنابر اين بايد بگويم که مسلما ارتباط تنگاتنگي بين روزنامه نگاري توسعه و سواد رسانه اي وجود دارد.بدون درک رسانه ها و داشتن تبحر در رابطه با رسانه ها نمي توان در زمينه توسعه موفق شد.از اين ديدگاه اين دو مکمل هم هستند.

با آموزش رسانه اي چطور ، با آن هم مرتبط است ؟

مسلما. در آموزش رسانه اي تئوري و کار عملي هر دو بايد در نظر گرفته شوند.سواد رسانه اي نبايد صرفا بصورت تئوري و يا عملي ارايه شود.صحبت از تهيه يک فيلم مستند و يا هرم وارونه زماني مفهوم واقعي خودش را پيدا مي کند که دانشجويان عملا آنها را به کار بندند و پروسه را تهيه و توليد را تجربه و لمس کنند.

مخاطب سواد رسانه اي بيشتر چه عنصري است ؟

از ديدگاه آموزش دانشجويان و دانش آموزان و مدرسين و از ديدگاه عمومي ، خانواده ها ، بازرگانان ، سياستمداران و فعالان اجتماعي در حوزه هاي محيط زيست ، آزادي و غيره مي باشند.

با آنچه گفته شد مي توانيد ارزيابي خودتان را از سطح سواد رسانه اي در ايران بفرماييد؟

بر اساس آنچه مي دانم وضعيت جامعه ما در ايران در رابطه با سواد رسانه اي هم نگران کننده و هم اميدوار کننده است.در زمينه آموزش ، نهادهاي آموزشي در همه سطوح هنوز به اهميت داشتن سواد رسانه اي توجه لازم را ندارند و به اين مهم بصورتي مي نگرند.از طرفي رسانه هاي کشور و بخصوص روزنامه نگاران با چالشهاي بسياري روبرو هستند که نياز به چاره انديشي و دور نگري دارند.اگر ما فقط يکي از گفته هاي بسيار عميق در فرهنگ پر بار خودمان که مي گويد:"توانا بود هر که دانا بود" را در نظر بگيريم در مي يابيم که در دنياي شديدا رقابتي و در حال تحول ، وظيفه هر استاد ، محقق و ژورناليست ايراني است که مردم را در همه حوزه هاي علمي ، سياسي و اجتماعي و بين المللي آگاه و به روز نگاه دارد.

جهاني شدن با مفهوم امروزي خود محصول انقلات ارتباطات است .
ارتباطات اگر چه فرصت بسيار مناسبي را به خصوص براي کشور هاي در حال توسعه براي طرح خود به وجود اورده است اما با از ميان بردن مرزها و فضاها و زمان ها چالش هاي زيادي هم با اين حکومت ها و ملت ها و مخصوصا انسان ها که محور اصلي اين